حاشية البهجة المرضية فی شرح الالفية

8. قم؛ معصومیه؛ شماره نسخه: 425/2 آغاز: قوله: بضمه منقوله من العين، اشار به الى ما ذكره آنفاً ان اصل حب حبب بفتح العين وزان ضرب زيد كان متعد يا فلما اريد استعماله فى المدح نقل الى حبب بضمها؛ انجام: و ان يك الحرف الزايد ضعف الخ بيان الحكم ميزان المكرر الموعود به من الشارح آنفا و تقريره ان الحرف الزايد فى الكلمه ان كان مكررا من حروفه الاصليه اى موافقاله. حاشیه‌ای است مفصل بر کتاب «البهجة المرضيه» از افعال مدح و ذم تا باب تحذیر؛ خط: تحریری، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ 41گ (129پ-169ر)، 18- 22 سطر (12×17)، اندازه: 17×22/5سم [ف: 2 - 35]