حاشية انوار التنزيل

7. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 1319 آغاز: بسمله. قوله نزل الفرقان. الخ. اختيار التنزيل لدلالته على النزول تدريجاً؛ انجام: و كونه عربياً غير ذى عوج فلاندراجها فى عجز الفصحا و البلغاء من العرب العاربه. حاشیه‌ای است بر اوایل تفسیر بیضاوی که محشی از خود نامی نبرده است و احتمالاً از علمای شیعه آغاز دوره صفوی است؛ خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ واقف: ابن خاتون، 1067؛ کاغذ: نخودی و شکری آهار مهره، جلد: پارچه‌ای زرد اخری، 42گ، مختلف السطر، اندازه: 12×19سم [ف: 1 - 483]