حاشیة انوار التنزیل

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3802/17 آغاز: بسمله الحمدلله الذی نزل علینا الکتاب تبیانا لکل شی ... و بعد فیقول العبد ... صدرالدین محمد بن ابی الصفاء الحسینی ... لما کان علم التفسیر رئیس العلوم الشرعیه و راسها ... صرفت بعض عمری الی اقتناص شوارد انواره و اقتباسها ... و قرأت اکثر کتاب انوار التنزیل ... علی مخدومی و استادی ... العالم العارف الکامل المکمل صاحب النفس القدیسه جامع المکملات الانسیه مولانا ناصر الشریعه و التقوی و الدین محمد السنوجردی ... و طالعت فی ضمنها حاشیة تفسیر سورة الفاتحه للعالم ... خواجه ابوالقاسم اللیثی روح ... روحه و الحاشیة التی کتبها المولى العلامه رأس المدرسین ختم المصنفین مولانا عصام الدین ابراهیم الاسفرائنی رحمه الله ... و الکشاف و شروحه ... و کنت قد قیدت بالکتابه حین القرائه فی بعض المواضع بحسب التوفیق نبذاً مما جرى فی مجلس درسه مما افاده قدس سره او افاده بعض اصحابی المشارکین من ارباب التحقیق او خطر ببالی الفاتر ... ثم الحقت به ما سمح به النظر القاصر و الفکر الفاتر حین قرائة بعض الاصحاب علی ذلک الکتاب و الان اردت ان ارتبها و انقلها من السواد الی البیاض و اجعلها حاشیة متعلقه بالکتاب و حاشیة العلامه الاسفرائنی مشتمله علی السوال و الجواب و التحقیق و الاعتراض تذکرة للاصحاب و تبصرة للاحباب لما رأیت انی بمعترک المنایا ... وها انا اشرع فی المقصود ... قوله الحمدلله الذی نزل الفرقان علی عبده قال المصنف فی تفسیر قوله تعالى فی اول سورة الکهف؛ انجام: اذکفرهم بکونه کلام الله کفر بالکتاب الذی. اقول انت خبیر بان غرض المصنف من قوله فان من کفر بالقرآن (کلمه آخر نشان صفحه بعد است که از دفتر ساقط شده است). خط: نستعلیق ترک، بی‌کا، تا: قرن 11؛ کاغذ: آهار مهره شکری، جلد: تیماج مشکی، 3ص (387-389)، 21 سطر، اندازه: 12/5×19سم [ف: 10 - 1807]