جواهرنامه

5. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3068/1 آغاز: از دیباچه و اندکی از باب نخستین: متصل باین کوه خشک رودیست که ریزه آن تمام الماس است؛ انجام: و از بهق و برص در امان باشد و الله و احکم تمام شد رساله «جواهر نامه» بعون باری عز اسمه. جز رساله دشتکی است و دوازده باب است درباره: الماس، یاقوت، لعل، زمرد، مروارید، فیروزه، پازهر، عنبر اشهب، لاجورد، مرجان، عقیق، یشم. در آن آمده که زمرد خوشرنگ سیراب چشم افعی بلوطی را که گوشت آن جزوی از تریاق فاروق است بترکاند و همچنانکه مشک از آهوی ختن است پازهر از بز کوه شبانکاره شیراز است، در آن از شاهرخ سلطان (باب 7) یاد شده است [شاید همان جواهر نامه زین الدین محمد جامی باشد]؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: هندی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 25گ (2-26)، 21 سطر (7×17)، اندازه: 13×22/5سم [ف: 11 - 2006]