آثاری در شرح حدیث «من عرف نفسه فقد عرف ربه»

● آثاری در شرح حدیث «من عرف نفسه فقد عرف ربه» āsārī dar s.-e hadīs-e «man ‘arafa nafs-ah faqad ‘arafa rabb-ah» فقهی، احمد feqhī, ahmad به آثاری که در شرح و تفسیر حدیث معروف «من عرف نفسه فقد عرف ربه» نوشته شده، پرداخته و مجموعه‌ای نفیس فراهم آورده است. فهرست آن عبارت است: 1. از کتاب شیخ عبدالله دمشقی؛ 2. از خالصة الحقایق شیخ ابوالفضل (104ر-118ر)؛ 3. از رساله «قانون المحبة»؛ 4. از کلمات حکیم غزنوی؛ 5. از نفحات الانس جامی (124پ-125ر)؛ 6. از رساله مرآت المحققین شیخ احمد جامی؛ 7. از الهی نامه خواجه عبدالله انصاری (186پ-187پ)؛ 8. از معارف حسین واعظ (187پ-192پ)؛ 9. از تذکره ابن کمال الدین (192پ-193پ)؛ 10. از رقعات شیخ عطار، هفت رقعه (194ر-195پ)؛ 11. از کلمات شیخ لاهیجی، سه قطعه (195پ-196پ)؛ 12. از کلمات عبدالرحمن جامی؛ 13. از قصیده تائیه ابن فارض؛ 14. از سیر و سلوک شیخ قاسم خوافی؛ 15. شیخ سلمان شامی؛ 16. شیخ یعقوب؛ 17. شیخ محمود گلستانی؛ 18. شیخ کمال الدین؛ 19. شیخ جمال الدین؛ 20. شیخ شمس الدین؛ 21. شیخ ابوالوفا؛ 22. صدرالدین؛ 23. شیخ معروف به حلوائی؛ 24. نجم الدین کبری؛ 25. از حلیة الابدان؛ 26. از شیخ محی الدین عربی؛ 27. از وصایای قدسیه شیخ محمد دمشقی؛ 28. از حدائق شیخ ریاض؛ 29. شیخ نجم الدین دایه؛ 30. از سواطع علاء الدوله؛ 31. از واردات نجم الدین کبری؛ 32. از فواتح نجم الدین کبری؛ 33. کلمات مجدالدین بغدادی؛ 34. از کتاب علم نقطة الوحده شیخ رازی (29ر-91ر)؛ 35. از نوریه آقا شمس؛ 36. از اسرار الدقائق شیخ بدرالدین سماوی؛ 37. معرفت نفس: (1پ-76)؛ 38. گزیده فصوص محی الدین؛ 39. کلمات امام محمد غزالی در قول «من عرف نفسه ...» در کتاب بدایة الهدایه؛ 40. از گفته‌های شیخ احمد غزالی در معنی قول «من عرف نفسه ...»؛ 41. از رساله ابن کمال در معنی «من عرف نفسه ...»؛ 42. از حکیم ابن عطاء الله در معنی «من عرف نفسه ...»؛ 43. الغوثیه، عبدالقادر جیلانی، عبدالقادر بن موسی (7ر-10پ)؛ 44. الفصوص، ابن عربی، محمدبن علی (11ر-29ر)؛ 45. النوریة، آقا شمس الدین (91ر-94ر)؛ 46. اسرار الدقایق، از شیخ بدرالدین سماوی (94ر-103پ)؛ 47. قانون المحبة، نوری، احمد (118پ-124پ)؛ 48. مرآت المحققین، محمود شبستری، محمود بن عبدالکریم (124پ-134پ)؛ 49. مقصد اقصی، عزیز نسفی (134پ-142پ)؛ 50. رساله در بیان طریقه نقشبندیه، عبدالرحمن بن احمد (143ر-144پ)؛ 51. زبدة الحقایق، عین القضات، عبدالله بن محمد (144پ-162ر)؛ 52. زبدة الطریق، کوکدی، علی بن یوسف (162ر-171ر)؛ 53. لمعات از فخرالدین، عراقی بخشی از آن است (171ر-185پ)؛ 54. لمعات، از علاء الدوله سمنانی، بندی از آن است (185پ-186پ)؛ 55. مفاتیح الغیب (197پ-303پ)؛ 56. مفاتح الغیب، از حکیم اصفهانی، بخشی از آن است (203پ-208پ)؛ 57. گزیده ای از کلمات شیخ حبیب عجمی در معنی قول «من عرف نفسه ...» (208پ-209ر)؛ 58. رسالة الترکیة فی الطرق النقشبندیة (210پ-211ر)؛ 59. بندهایی از کیمیای سعادت غزالی به ترکی در معنی «من عرف نفسه ...» (211ر-225ر)؛ 60. زبده: از مولی الهی؛ 61. نقطة الوحدة، از شیخ ابواسحق (225ر-232ر)؛ 62. وصایای بابای عالم.