بديع المعانی فی شرح عقيدة الشيبانی

● بديع المعانی فی شرح عقيدة الشيبانی / کلام و اعتقادات / عربی badī‘-ul ma‘ānī fī š.-i ‘aqīdat-iš šaybānī ابن قاضی عجلون، محمد بن عبدالله، 831-876 قمری ebn-e qāzī ‘ajlūn, mohammad ebn-e ‘abd-ol-lāh (1428-1472) تاریخ تألیف: 11 رجب 859ق شرح قصیده العقائد الشيبانية محمد بن ادریس شافعی (150-204ق) است: «و حين كان هذا الشرح فيما ظهر لنا اول شرح الف عليها مع وفائه بحل مقاصدها و ابرازه المعانی المستكنة لديها». با نشانه‌های «ص» و «ش» متن و شرح از هم متمایز شده‌اند. پیش از بحث درباره قصیده 3 فائده بر گزارش مقدم شده است: 1. ذكروا لعلم اصول الدين تعريفات منها ...؛ 2. يسمى علم الكلام لان مباحثه كان ...؛ 3. هذا العلم اشرف العلوم الانه ... بر عقیده شیبانی دو نفر با نام بدیع المعانی فی شرح العقيدة الشیبانی شرح نوشته‌اند: یکی ابن قاضی عجلون که همین نسخه است و دیگری علی بن خطیه حموی، شیخ علوان (936ق). از این جهت در برخی از منابع در معرفی نسخه های شرح العقیده آشفتگی دیده می‌شود. آغاز: الحمد لله الذی هدانا لهذا و ما كنا لنهتدى لولا ان هدانا الله سبحانه من آله منزه عن شوائب النقص ... و بعد فان اعظم العلوم و اعلاها و اقومها حجه واجلاها علم اصول الدين المسمى بعلم الكلام ... ساحمد ربی طاعة و تعبدا ×× و انظم عقدا فی العقيدة اوحد انجام: كذلك سلام الله ثم رضائه ×× عن الال و الازواج و الصحب سرمدا ... و من الحنفيه الطحاوى و من الحنابلة ابن بطه رحمهم الله تعالى وليكن هذا اخر ما اردت ايراده فی هذا الشرح المبارك نفع الله به مؤلفه و كاتبه و قاريه و غفرلهم و لمن دعا لهم بالمغفرة و الرحمة و لساير المسلمين اجمعين آمین. [الاوقاف العامة موصل 27/2، 299، 310، 136/3-163، 29/5، 284/9-285؛ دارالکتب قاهره فؤاد سید 101/1؛ معجم التاريخ التراث الاسلامی 2510/4 (با اشتباه در نام مؤلف و تاریخ زندگی او) و 2867 و 3277/5؛ کشف الظنون 1142/2-1143 و 1158 و 1340؛ الاعلام 238/6]