بدیع اللغة

● بدیع اللغة / لغت / فارسی و عربی badī‘-ul luġa حسینی میبدی، علی بن محمد علی، - 1313 قمری hoseynī meybodī, ‘alī ebn-e mohammad ‘alī (- 1896) تاریخ تألیف: 28 رمضان 1286ق؛ محل تألیف: کاظمین و کربلا و کرمانشاه فرهنگی است فارسی و فارسی معرب به تازی. در آغاز آن مقدمه مفصلی است در نه «فایده» ادبی. در آن آغاز هر کلمه به ترتیب تهجی رعایت شده است. در پایان هم سه «فصل» است در ادب. مؤلف آن را در 26 ربیع الاول 1287 اصلاح کرده است. آغاز: بسمله، الحمدلله الذی اظهر براهین حکمه باختلاف اللغات و الالسنة و اودع دقائق نعمه فی جواهر الالفاظ انجام: و قد امتد المداد الى هنا فى الثامن و العشرين من رمضان ... (تاریخ تألیف و اصلاح) و الحمدلله اولا و آخراً و ظاهراً و باطناً و كان الدخول فی هذه البلدة فی الرابع و العشرين من شهر صفر من تلک السنة. چاپ: طهران، سنگی، 1362ق، رقعی، 155+1ص؛ طهران، [الذريعة 73/3؛ مشار عربی، ص 122]