البدور الزاهرة في القراآت العشره المتواترة

● البدور الزاهرة في القراآت العشره المتواترة / قرائت-عربی al-budūr-uz zāhira fī-l qirā’āt-il ‘ašarat-il mutawātira انصاری، عمر بن قاسم، ق 10 قمری ansārī ,‘omar ebn-e qāsem (- 16c) وی پس از آن که از تألیف «المکرر فيما تواتر من القراآت السبع» فراغت یافت به درخواست دوستان به تألیف «البدور» که مفصل‌تر از آن است به شیوه «المکرر» مبادرت نموده و پس از بیان سبب تألیف به شرح حال قراء ده‌گانه پرداخت و سپس از ابتدای قرآن کریم تا پایان آن به اختلاف قراآت نامبردگان اشاره کرده است. نویسنده در آغاز، قرائاتی که در مورد آیه‌ای هست ذکر می‌کند تا سوره تمام شود، پس از تمام شدن هر سوره وجوه مضروبه میان این سوره و سوره بعدی را بیان می‌دارد از سوره بقره تا ناس، مثلاً «قوله تعالى ربنا لا تؤاخذنا ابدل ورش الهمزة واوا وقفاً و وصلاً و كذلك يفعل حمزة فی الوقف دون الوصل و الباقون بالهمزة وقفاً و وصلاً و كذلك يفعل حمزة فی الوقف دون الوصل و الباقون بالهمزة وقفاً و وصلاً. الاوجه المضروبة بين البقرة و آل عمران. من قوله تعالی و اغفرلنا الى قوله القيوم ...» آغاز: الحمدلله الذی علم الانسان ما لم يعلم فمن شاء اهان و من شاء اكرم احمده علی ما يسر و الهم و اشهد ان لا اله الا الله وحده لاشريک له الأعز الأكرم انجام: و قد حذفوا واوالعطف من قوله حتی و معنی الوجهين ظاهر ... و كذا معنی قولوا ... فيما تقدم و الحمدلله رب العالمين تم الكتاب ... [بروكلمان ذيل 2: 142] شرح و حواشی: 1- قراء العشرة