نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کتاب‌شناختی اثر

البدر المنير الملخص من تفسير ابن کثير

al-badr-ul munīr al-mulaxxas min tafsīr-i ibn-i katīr
1 نسخه ثبت‌شده قرن 8 هـ.ق
مشاهده فهرست نسخه‌ها ↓
/w/9827
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #9827
تاریخ و سده تألیف: 791 هـ.ق
مأخذ فهرست‌نویسی:
فنخا، ج 5، ص 864 تا 865
زبان و قالب: عربی
رده‌های موضوعی: تفسیر
اثر مرتبط / وابسته به: تفسير القرآن الكريم = تفسیر ابن کثیر؛ ابن کثیر، اسماعیل بن عمر (700-774ق)

معرفی و مشخصات کتاب‌شناختی اثر (در مأخذ فنخا)

شرحی است بر کتاب اسماعیل بن عمر بن کثیر قرشی بصری دمشقی شافعی که از شاگردان ابن تیمیه بوده است. بنا به گفته چلبی در «کشف الظنون» این تفسیر در ده جزء است ولیکن اکنون همه آن در چهار مجلد به چاپ رسیده است. صاحب معجم المطبوعات گوید: تفسیر ابن کثیر در حاشیه تفسیر صدیق حسن خان بهادر قنوجی (م -1307) در ده جلد و صاحب «جامع التصانیف الحدیثه» گوید یک مرتبه نیز با تفسیر فراء بغوی یکجا چاپ شده است. این تفسیر مختصری است به نام «البدر المنير الملخص من تفسیر ابن کثیر» نگارش عفیف الدین ابن سعید بن مسعود بن محمد بن مسعود، معروف به عفیف کازرونی. جرجی زیدان در جزء سوم «تاریخ آداب اللغة العربية» می‌گوید: تفسیر ابن کثیر را کازرونی تلخیص نموده و نسخه آن در کتابخانه نور عثمانیه موجود است. چندین تن دیگر از بزرگان به کازرونی شهرت دارند که نباید با نگارنده این کتاب اشتباه نمود: اب الفضل خطیب کازرونی صدیقی قشی که در حدود 945 مرده صاحب حاشیه‌ای بر تفسیر بیضاوی، که با اصل تفسیر در پنج جزء به سال 1331 در مصر چاپ شده و حاشیه شرح مواقف و «الرسالة العلمية» و جز آن که چلبی به وی نسبت داده؛ ظهیرالدین علی کازرونی مورخ و فرزند او جلال الدین عبدالله (714-651) که از ادبا به شمار می‌رفته و نواده‌اش احمد بن محمد بن ظهیرالدین علی (751-673) که نیز از ادبا بوده و ذکر ایشان در «درر الکامنه» آمده است. نگارنده این تلخیص از اصل تفسیر چندان نکاسته و فقط برخی از مطالب که به نظر او خارج از موضوع بوده کاسته است.

متن فنخا (فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا))

● البدر المنير الملخص من تفسير ابن کثير / تفسیر/عربی al-badr-ul munīr al-mulaxxas min tafsīr-i ibn-i katīr کازرونی، عفیف بن سعید، ق8 قمری kāzerūnī, ‘afīf ebn-e sa‘īd (- 14c) وابسته به: تفسير القرآن الكريم = تفسیر ابن کثیر؛ ابن کثیر، اسماعیل بن عمر (700-774ق) تاریخ تألیف: 791ق شرحی است بر کتاب اسماعیل بن عمر بن کثیر قرشی بصری دمشقی شافعی که از شاگردان ابن تیمیه بوده است. بنا به گفته چلبی در «کشف الظنون» این تفسیر در ده جزء است ولیکن اکنون همه آن در چهار مجلد به چاپ رسیده است. صاحب معجم المطبوعات گوید: تفسیر ابن کثیر در حاشیه تفسیر صدیق حسن خان بهادر قنوجی (م -1307) در ده جلد و صاحب «جامع التصانیف الحدیثه» گوید یک مرتبه نیز با تفسیر فراء بغوی یکجا چاپ شده است. این تفسیر مختصری است به نام «البدر المنير الملخص من تفسیر ابن کثیر» نگارش عفیف الدین ابن سعید بن مسعود بن محمد بن مسعود، معروف به عفیف کازرونی. جرجی زیدان در جزء سوم «تاریخ آداب اللغة العربية» می‌گوید: تفسیر ابن کثیر را کازرونی تلخیص نموده و نسخه آن در کتابخانه نور عثمانیه موجود است. چندین تن دیگر از بزرگان به کازرونی شهرت دارند که نباید با نگارنده این کتاب اشتباه نمود: اب الفضل خطیب کازرونی صدیقی قشی که در حدود 945 مرده صاحب حاشیه‌ای بر تفسیر بیضاوی، که با اصل تفسیر در پنج جزء به سال 1331 در مصر چاپ شده و حاشیه شرح مواقف و «الرسالة العلمية» و جز آن که چلبی به وی نسبت داده؛ ظهیرالدین علی کازرونی مورخ و فرزند او جلال الدین عبدالله (714-651) که از ادبا به شمار می‌رفته و نواده‌اش احمد بن محمد بن ظهیرالدین علی (751-673) که نیز از ادبا بوده و ذکر ایشان در «درر الکامنه» آمده است. نگارنده این تلخیص از اصل تفسیر چندان نکاسته و فقط برخی از مطالب که به نظر او خارج از موضوع بوده کاسته است.

نسخه‌های خطی این اثر

1 نسخه