بحرین

● بحرین / عروض و قافیه / فارسی bahreyn شهرت، علی بن یاربیک، ق13 قمری šohrat, ‘alī ebn-e yārbeyk (- 19c) مشتمل است بر «مقدمه» و دو «بحر» و «خاتمه»: مقدمه: در معنی عروض و ...؛ بحر اول: در بیان عروض، و آن محیط است بر شش «جدول»: 1. بیان حروف ملفوظه غیر مکتوبه و مکتوبه غیر ملفوظ، 2. وجه تسمیه بیت و مصراع و بحر و عدد بحور، 3. اجزای میزان و ارکان اصلی بحور، 4. اذاحیف، 5. تفصیل اوزان بحور، 6. اوزان رباعی؛ بحر دوم: در بیان قافیه، منشعب به ده «نهر»: 1. معنی قافیه، 2. ردیف؛ 3. حروف قافیه، 4. حرکات حروف، 5. القاب قافیه، 6. عیوب قافیه، 7. بیان قافیه معمول و غیرمعمول، 8. بیان حاجب، 9. بیان لزوم ما لایلزم، 10. بیان قافیه مکرر؛ خاتمه: در غواصی به طلب درر غرر فواید دیگر. مؤلف در تشریح تقسیمات از اشکال مختلف همچون دایره‌ها و اشجار استفاده کرده است. وی از «حدایق البلاغه» میر شمس الدین فقیر بسیار بهره برده است. [دانشنامه ادب فارسی؛ 143/4؛ فهرست مشترک پاکستان 2970/13]