باده بی خمار

● باده بی خمار / شعر / فارسی bāde-ye bī-xomār نقیب شیرازی، احمد بن حسن، 1238-1302؟ قمری naqīb-e šīrāzī, ahmad ebn-e hasan (1823-1885) تاریخ تألیف: 1285ق هفت بند است در زمینه ساقی نامه، شوخی‌آمیز و ستایش از ناصرالدین شاه (1264-1313ق) در 93 بیت، در 1285 ق سروده است. (احمد منزوی) آغاز: ساقیا فصل زمستان آمد و ماه صیام ×× باده در این فصل واجب گشت و در این ماه حرام انجام: در نیابد حال پخته هیچ خام ×× پس سخن کوتاه باید والسلام چاپ: مکرر چاپ شده: در قاهره؛ در اصفهان بدستور ظل السلطان؛ در شیراز، 1341 ق، به اهتمام نواده او بهاءالدین حسام زاده پازارگاد با مقدمه‌ای در احوال شاعر انتشار یافته است [الذریعه 1220/9 «دیوان نقیب»؛ نسخه‌های منزوی 2653/4 «باده بی خمار»؛ فهرستواره منزوی 258/10]