ایقاظ الراقدین لمن یتعلم علوم الدین

● ایقاظ الراقدین لمن یتعلم علوم الدین / فارسی īqāz-ur rāqidīn li-man yata‘llam ‘ulūm-id dīn شریف الواعظین، علی اکبر، ق15 قمری šarīf-ol vā‘ezīn , ‘alī akbar (- 21c) کتاب مختصری است، در پاره‌ای از مسائل دینی بدون فصل بندی خاص. مؤلف در مقدمه به گوشه‌ای از مراحل زندگی‌اش اشاره کرده و گفته که در حال نگارش این اثر، هفتاد و اندی از عمرش گذشته است. برخی از مباحث کتاب از این قرار است: توجهی به حقایق دین، توجهی به اصول‌دین، توجه به اصل حقیقت، ثقلین تنها حجت الهی اند، حجیت احادیث موجوده، محاسبه ثقلین از امت، حدیث سفینه، عقیده و اعتقاد، بدع حادثه بعد از نبی اکرم (ص)، اجتهاد و مذهب شیعه، تمسک به کتاب و عترت، تکالیف مهمه دین و ... . مؤلف از علمای معاصر است که در حوزه‌های علمیه اصفهان، قم، نجف و مشهد، نزد اساتید بزرگی تحصیل کرده است، از جمله اساتیدش از علمای ذیل نام می‌برد: مرحوم آیت الله سید علی نجف آبادی، سید محمد نجف آبادی، حاج میرزا علی آقا شیرازی، شیخ محمد رضا مسجد شاهی، حاج آقا رحیم ارباب، حاج سید محمد علی مبارکی، آیت الله سید محمد تقی خوانساری، آیت الله سید محمد حجت و آیت الله صدر. شریف الواعظین از عده‌ای از علمای بزرگ اجازه روایت و گواهی نامه علمی و فقهی دریافت کرده، از جمله آیت الله سید ابوالحسن اصفهانی، آیت الله شیخ محمد کاظم شیرازی، آیت الله میرزا مهدی اصفهانی، آیت الله شیخ مرتضی آشتیانی، به او اجازه داده اند. وی پس از تحصیل، به تدریس و تبلیغ در شهرهای مختلف ایران اشتغال داشته و رساله حاضر را در کهن سالی و هنگام بیماری و خانه نشینی نگاشته است.