ابواب الجنان

● ابواب الجنان = عين الحيات = تتمیم ابواب الجنان / اخلاق / فارسی abvāb-ol jenān = ‘ayn-ol hayāt واعظ قزوینی، محمد شفیع بن محمد رفیع، ق11 قمری vā‘ez-e qazvīnī, mohammad šafī‘ ebn-e mohammad rafī‘ ( - 17c) باب سوم از ابواب هشت گانه کتاب «ابواب الجنان» محمد رفیع قزوینی است که فرزند وی آن را نگاشته است و در آن به گروه صوفیان متعرض شده است. این باب در صبر است و عناوین مطالب آن عبارت اند از: ینبوع اول در بیان اکرام پیران مسلمانان؛ ینبوع دوم در فضیلت قرآن (در صفت قاری قرآن فضائل و فوائد سور کریمه و بعضی از آیات)؛ در عنوان «سامية»؛ طبقه دوم در بیان بعضی از قصص خائفان که تذکر احوال ایشان موجب تنبه مؤمنان است؛ در خصلت توبه؛ در بیان شمائل جناب نبوی؛ در بیان آنکه در هیچ عصری خالی از امام نمی‌باشد؛ در بعضی از شرائط امام؛ در بیان دجال؛ مجملی از معاد ... در خصوص اذکار؛ در حقائق فرد (معنی فرد، وتر)؛ در فضائل امام. آغاز کتاب: گل و ریحان صبر و رضا در بوستان خاطر ارباب درد و عنا بغمخواری نسیم عنایت حضرت صبور بی بلائی لباس رنگ و بو می‌پوشد و قامت نهال تحمل و شکیبائی در چمن قلوب اصحاب ابتلا به آبیاری سحاب فضل شکور بی زوالی زلال رشاقت می‌نوشد ... باب سیم از ابواب ثمانیه ابواب الجنان ... در فضل صبر و رضا ستودن شیوه تحمل بر محن و عنا است ... کلک اخلاص سمات راقم این مسودات محمد شفیع بن محمد رفیع واعظ ... معروض می‌گرداند. انجام کتاب: که بر ورق تحریر نگارد خروج از طریقه ایجاز خواهد بود لهذا به همین قدر اکتفا شد تمت [فهرستواره منزوی 530/6]