انیس العاشقین

● انیس العاشقین / داستان / فارسی anīs-ol ‘āšeqīn تاریخ تألیف: 1312ق مؤلف که به عللی عزلت و گوشه گیری را اختیار کرده بود، در صدد برمی آید تا حکایاتی را که خود دیده به تحریر درآورد؛ لذا کتاب حاضر را به سبک گلستان سعدی با عناوین «حکایت- حکایت» و با عباراتی دلکش و موزون تنظیم نموده و در برخی موارد اشعاری نیز آورده است. آغاز: سپاس بی قیاس بساط مجد یگانه بی همتایی را سزا است که عقول ما سوی از ادراک ... در عنفوان شباب و ریعان جوانی به عنایت سبحانی مخالطت ابنای زمان را سودی ندیدم ... مرا که به حکم ضرورت در ورطه عزلت رخت اقامت بود تفرج خاطر را در آن دیدم که برخی از وقایع حادثه را در رشته تحریر آرم و لختی حکایتها که در مدت عمر خود شنیده و دیده ام به بیانی خوش و بنیانی دلکش برنگارم و به یادگار به روزگارش گذارم ... و از آنجا که در عرصه عشق و جوانی سخن می‌راندم کتاب انیس العاشقین خواندم. در آن دم که میزد قلم این رقم ×× گذشته بد از عهد خیر البشر / به تاریخ هجری پس از یکهزار ×× ثلاث مأة و اثنی عشر. [دنا 279/2؛ فهرستواره منزوی 335/6]