انوار النجاة

● انوار النجاة / کلام و اعتقادات / فارسی anvār-on nejāt محمد یوسف بن محمد ابراهیم، ق12قمری mohammad yūsof ebn-e mohammad ebrāhīm (- 18c) تاریخ تألیف: 1188ق؛ محل تألیف: شاه جهان آباد کتابی درباره شیعه حضرت امیرالمؤمنین (ع) و این‌که به بهشت می‌روند و از عذاب جهنم مصون اند و احوال اصناف خلایق از مؤمن و کافر و ناصب و مستضعف و مرجون لامرالله تعالی، با استفاده از احادیث و گفتار بعضی از علماء اعلام و بیاناتی از مؤلف بعنوان «محرر گوید»، در یک «مقدمه» و چهار «باب» و یک «خاتمه»: مقدمه: در معنی ایمان و اضداد آن؛ باب 1. بیان احوال مؤمن؛ 2. احوال کافر و منافق و جز اینها؛ 3. احوال مستضعفین و غیر آنها؛ 4. بیان مرجون لامر الله؛ خاتمه: در بیان چند امر. در فهرست آن آورده که به دستور محمد یوسف بن محمد ابراهیم نگاشته شده و منزوی همو را مؤلف پنداشته است. آغاز: الحمدلله ذی الجود والاحسان مفیض النعماء و الرحمة و الامتنان.. اما بعد طبع اعلای حضرت صاحب جود و سخا. انجام: و به اینجا ختم شد این رساله مبارکه که متضمن فوائد و غرر فرائد است ... [دنا 267/2؛ فهرستواره منزوی 136/9 (مؤلف را تعیین کرده)]