انوار محمدیه

● انوار محمدیه / فضایل و مناقب / فارسی anvār-e mohammadīye شریف حائری، احمد بن ابوالفتح، ق13 قمری šarīf-e hā'erī, ahmad ebn-e ab-ol-fath (- 19c) قصیده میمیه ابوفراس حمدانی (320-357ق) معروف به شافیه در مدح و منقبت ائمه اطهار (ع) و ظلم بنی عباس و هجو آنها می‌باشد. این قصیده 54 بیت بوده که مترجم در هنگام ترجمه شرح شافیه، بعضی از توضیحات شارح و اشعار دیگر ابوفراس را سقط کرده و در ابتدای کتاب به مقتضیات ترجمه، مطالبی افزوده است. این ترجمه ناتمام مانده زیرا شش بیت این قصیده از پایان، شرح نشده است. موضوعات مطروحه در این ترجمه عبارتند از: وجه تسمیه اهل البیت (ع) و وجه تسمیه ذوالفقار و منصور دوانیقی، فضیلت ائمه اطهار و ولایت امیرالمؤمنین، چگونگی شهادت ائمه اطهار (ع). مترجم در مورد چگونگی ترجمه می‌گوید: «حسب الامر واجب الاذعان و اشاره حضرت سپهر منزلت والا مرتبت ... فرمان فرمای سرحدین عرب و عجم خلاصه دودمان ایل جلیل قاجار نور محمد خان ظهیر دولت ابدمال ... و به اذن و اجازه جناب مستطاب افادت ایاب ... آقا محمد جعفر بن آقا محمد علی ... این بنده قاصر ضعیف احمد بن ابوالفتح ... شرح عربی قصیده فارس میدان عقل و فصاحت و مبارز مضمار فراست و ریاست جناب ابو فراس حارث بن یعلا را برشته فارسی کشید ...». آغاز: بسمله، حمد بیحد و ثنای بیعدد مر مر خالق احد را. انجام: یک کیسه اشرفی باو دادم و گفتم در امورات خود صرف کن.