انوار اللمعة فی الجمع بین مفردات الصحاح السبعة

● انوار اللمعة فی الجمع بین مفردات الصحاح السبعة / حدیث / عربی anwār-ul lumʻa fī-l jamʻ bayn-a mufradāt-iṣ ṣiḥāḥ-is sabʻa دارمی، عبدالله بن عبدالرحمن، 181-255 قمری dāremī, ‘abd-ol-lāh ebn-e ‘abd-or-rahmān (798-870) کتابی است روایی به ترتیبی خاص داری ابواب مختلف فقهی، اعتقادی، اخلاقی و ... و در هر باب با استشهاد به روایات از صحاح سبعه. در کشف الظنون و ذیل آن از این کتاب یاد و گفته شده است که نسخه آن در ایاصوفیا هست. نسخه موجود از قسم سوم تا قسم هفتم کتاب را داراست با این عناوین: القسم السادس: ما روی به الشیخ الحافظ ابومحمد عبد الله بن عبد الرحمن الدارمی السمرقندی عن اصحابت الصحاح الخمسة المذکورین المتقدمین؛ القسم الرابع: فی الجمع بین المفردات الصحاح السبعة یذکر فیها الاحادیث التی انفرد بها الاستاد ابوداود سلیمان بن الاشعث السجستانی عن الشیخین البخاری و المسلم عن الشی ابی عیسی الترمذی؛ القسم الخامس: یذکر فیها الاحادیث التی انفرد بها الشیخ الحافظ ابوعبد الله محمد بن زید المعروف بابن ماجة القزوینی عن البخاری و المسلم وابی عیسی الترمذی و ابی داود السجستانی؛ القسم ...؛ القسم السابع: و هو آخر الکتاب فی الجمع بین الصحاح السبعة تفرد به الامام الحفظ ابوعبد الرحمن احمد بن شعیب النسایی منروی الصحاح الستة المتقدمین. [دنا 264/2]