الانوار الحيرية و الأقمار البدرية في اجوبة المسائل الأحمدية

● الانوار الحيرية و الأقمار البدرية في اجوبة المسائل الأحمدية / فقه / عربی al-anwār-ul ḥayrīyya wa-l aqmār-ul badrīyya fī ajwibat-il masā’il-il aḥmadīyya بحرانی، یوسف بن احمد، 1107-1186 قمری bahrānī, yūsof ebn-e ahmad (1696-1773) محل تألیف: کربلا پاسخ استدلالی به 70 سؤال فقهی است که شیخ احمد نامی از او پرسیده است که به مناسبت تألیفش در کربلا و هم نام سائل، بدین نام موسوم داشته است. پرسنده این مسائل شیخ احمد نامی است و در دیباچه با عنوان «اخ الجلیل و الخل النبيل الامجد الاسعد» یاد شده است. بنا به مذکور در خاتمه کتاب «لؤلؤة البحرين»، مؤلف را دو تألیف است به عنوان «اجوبة المسائل» که سائل هر دو «احمد» نام اند. سائل یکی شیخ احمد سیوری بحرینی، و سائل رساله دیگر شیخ احمد بن مقدس شیخ حسن بحرینی است. این کتاب تألیفی دیگر و پرسنده مسائل آن ظاهراً غیر از این دو تن باشد. مؤلف در خاتمه کتاب «لؤلؤة البحرين»، این کتاب را چنین توصیف نموده است: «و هی تبلغ قریباً من مائة مسئلة قد خرج الان منها ما يقرب من خمس و خمسين مسئله». دانسته نشد که مؤلف موفق به اتمام کتاب شده یا نشده. در سال 1182 (که تاریخ ختم تألیف لؤلؤة البحرین است) قریب پنجاه و پنج مسأله را جواب نوشته است. این نسخه را کاتب تمام نکرده و حاوی جواب به شصت و نه مسأله و متن سؤال هفتادم است. مسأله اول: «ما قول شیخنا فیما یجری علی الانسان من المصائب و النوائب و الرزايا و البلايا كمن خرج للتجارة او الحج او الزيارة و اكله سبع او قتله لص او غرق في البحر و لو علم باحد هذه الاسباب المهلكة لما قدم عليه هل يكون ذلك اختيارياً جرى عليه باختياره ام اضطرارياً جرى عليه باضطراره رغماً على انفه و لو كان هو اختيارياً لكان هو القى نفسه الى التهلكة التي نهى الله عنها»؛ مسأله هفتادم: «ما يقول شيخنا في منجزات المريض من وقف و ابراء او بيع او هبة او تمليك او عطية». آغاز: اما بعد حمدالله سبحانه على مزيد افضاله و الشکر له جل شأنه على حميد نواله ... فيقول الفقير إلى ربه الكريم يوسف بن احمد بن ابراهيم الدرازی البحرانی ... [دنا 241/2]