انوار الحقایق

● انوار الحقایق / عرفان و تصوف / فارسی anwār-ul ḥaqāyiq طبسی، درویش محمد بن علی شاه، ق 9 قمری tabasī, darvīš mohammad ebn-e ‘alī šāh (- 15c) تاریخ تألیف: چهارشنبه 17 ذیقعده 835ق؛ محل تألیف: خانقاه سلطان النقباء در طبس گیلک خراسان مؤلف از مریدان شاه نعمت الله کرمانی (-834ق/1431م) بوده، که از وی به «شیخی و مولای» یاد می‌کند و جایی دیگر می‌گوید: «ولایت بر وی (کرمانی) در هندوستان رخ داد» و در پایان «اصطلاحات» خود از ادای نذر خود در برپا ساختن خانقاهی بر سر آب طبس گیلکی، در رجب 839ق یاد می‌کند، که از سوی غرب منتهی می‌شد به مزار متبرک سلالة الائمة معروف به «بم علی». گزیده است از سروده‌ها و نوشته‌های همان کرمانی، بی دیباچه و در پایان نام «انوار الحقایق» آمده است. در چند «باب» و «فصل»های بی شماره: باب یکم از کلام و رسایل بندگی حضرت شیخی در چند «فصل»: فصل 1) خوش بگو ای یار بسم الله بگو، 2) هر اسمی از اسمای الهیه او را صورتی ست در علم، 3) اسم اعظم به عام نتوان گفت راز را با غلام نتوان گفت، 4) ابتدای وحی عبارت است از انزال معانی مجرده در حالت نوم یا یقظه، 5) از مبدأ و از معاد بشنو خبری؛ باب دوم در ارادت و انتساب این گدای بینوا، فصل 1) نسبت خرقه ام از میر خرابات بود، 2) چون توفیق رفیق شد و عنایات الهی در رسید، 3) نقدها را بود که عیاری گیرند تا همه صومعه داران پی کاری گیرند. باب در عشق و ختم کتاب، فصل در عشق، فصل در ختم کتاب: بیا با ما در این دریا به سر بر، خاتمه خوش درا در حلقه صاحبدلان. (منزوی، احمد) آغاز: باب از کلام و رسایل بندگی حضرت شیخی و مولای و سیدی سلام الله علیه و نور مرقده بالتمام و فصل بگو ای یار بسم الله بگو × × هر چه می‌خواهی ز بسم الله بجوی [دنا 237/2؛ فهرستواره منزوی 118/7]