ابطال تصوف

● ابطال تصوف = رد صوفیان = رد تصوف / عرفان و تصوف / فارسی ebtāl-e tasavvof = radd-e sūfīyān = radd-e tasavvof قزوینی، محمد رضی بن محمد نبی، - 1137 ؟ قمری qazvīnī, mohammad razī ebn-e mohammad nabī ( - 1725) اهدا به: شاگردش «ابراهیم» آن را به‌دستور یکی از سادات و به نام یکی از شاگردانش به نام «ابراهیم» که پدرش صوفی بوده، نگاشته است. دارای 1 «فاتحه» و 3 «باب» و 1 «خاتمه»: فاتحه در معنی تصوف؛ باب 1. در ابطال تصوف، در دو فصل؛ 2. ادله عقلیه و نقلیه بر بطلان تصوف، در چهار فصل؛ 3. حرمت غناء؛ خاتمه: نبذی از قبایح متصوفه و بیست و یک فرقه آنها. مؤلف در خاتمه از «حديقة الشيعة» اردبیلی آورده است. آغاز کتاب: 1: بسمله، یا رب یا الله بسمک ابتدى يارب یا ربا بنورک اهتدى ... اما بعد می گوید ... محمد رضی بن محمد نبی قزوینی نزیل بلده تهران من بلاد الرى ... 2: الحمدلله الذى جبلنى على العصبية لدين ملائكته و أنبيائه العظام ... أما بعد می گوید غبار أقدام طلبه علوم دينيه انجام کتاب: چنانچه شاعر گفته: الدهر ساومنی عمری فقلت له ... قد خاب شاریها ... و باطنا . [فهرستواره منزوی 149/6]