انشاء

● انشاء / انشاء / فارسی enšā’ فراقی اصفهانی، غیاث الدین محمد ferāqī esfahānī, qīyās-od-dīn mohammad از خواجه غیاث الدین علی فراقی اصفهانی. در خلاصة الاشعار تقی کاشی یاد شده است (فرهنگ سخنوران ص 438) و او گویا همان باشد که در مجالس النفائس (ص 102 و 152 و 277- الذریعه 9: 794) نامش آمده است در الذریعه (9: 308) از متخلص به خیال یاد گردیده؛ هیچیک از اینها گویا مؤلف کتاب ما نیستند. دستور نامه‌نگاری است و دارای عنوان‌های رقعه: به اعاظم و اکابر سادات و نقبا، به سادات، به مشایخ کبار و زهاد، به امرای بزرگ، به امرای عظام، به ارباب هدایت، به جانب فقها، به جانب علمای کبار، به جانب قضات بزرگ، به وزرای عظام، به مستوفیان، به جانب حکمای حاذق به ارباب احتساب، به خوش‌نویسان، به قوشچیان، به اهل ساز، به خوانندگان و اهل موسیقی، به قصه‌خوانان، به جانب معماران مهندس، رقعه‌های، بهاری (چندنامه)، خزانی، تابستانی، زمستانی، بارندگی، نوروزی، عیدی، در تهنیت زفاف، در تهنیت ولادت، تعزیت، در پرسش بیمار، مشعر بعدم ملاقات، در عذر وداع (چندنامه دوستانه).