امتناع الحکم علی المعنی الحرفی

● امتناع الحکم علی المعنی الحرفی / منطق / فارسی imtinā‘-ul ḥukm ‘ala-l ma‘na-l ḥarfī دوانی، محمد بن اسعد، 830-908؟ قمری davvānī, moḥammad ebn-e as‘ad (1427-1503) به فرمان: سلطان ابوالفتح سلطان خلیل بهادرخان پسر امیر حسن بیک از پادشاهان خاندان آق قوینلو (که شش ماه در 882 و 883 شاهی نموده است) تاریخ تألیف: 883ق در آن شبانکاره‌ای را رد نمود و ثابت کرد که حرف نمی‌تواند محکوم علیه گردد. دوانی در این رساله از فارابی یاد می‌کند و عبارتی از او می‌آورد و نیز از شیخ الرئیس و شارح مفتاح نام می‌برد. آغاز: بسمله اللهم ارنا الحق و ارزقنا اتباعه و ارنا الباطل باطلا و ارزقنا اجتنابه. الهی غشاوت غفلت و علی ابصارهم غشاوة از بصر بصیرت ما بگشا ... نموده میشود که چون جمعی از افاضل در محکوم علیه بودن حرف بر حرف بودند و کلماتی چند پریشان چون زلف دلبران جمع نموده ... از صوب صواب ... منحرف گشته ... بخاطر رسید که ... دفع این یاوه فاسد نموده. انجام: زیرا که از اجل جلیاتست انکه هیچ حرف در هیچ سئوال کافی نیست و الله اعلم تمت و آلاء ربنا عمت. محرره علی بن مسافر القاضی م