الامان من اخطار الاسفار و الازمان (منتخب)

● الامان من اخطار الاسفار و الازمان (منتخب) / دعا / عربی al-amān min axṭār-il asfār wa-l azmān (mn.) حسینی مرعشی، اسدالله بن علی، -966؟ قمری hoseynī mar‘ašī, asad-ol-lāh ebn-e ‘alī (- 1559) وابسته به: الامان من اخطار الاسفار و الازمان = امان الاخطار؛ ابن طاووس، علی بن موسی (589-664ق) تاریخ تألیف: 955ق چون کتاب «الامان من اخطار الاسفار و الازمان» علی بن موسی بن طاوس حلی قابلیت مختصر شدن را داشت و اصولاً بناء سفر نیز بر اقتصار و اختصار است، مؤلف این انتخاب را انجام داد و این در سفری بود که دولت عثمانی (روم) آماده حمله به ایران در سال 955ق بوده است. او در انتخابش اخبار مکرر و بعض ادعیه و عوذات مشتمل بر ارقام مجهوله را حذف کرده است. او عبارات کتاب را با عنوان «قال مصنف الاصل» و عبارات خودش را با عنوان «اقول» بیان کرده است. این منتخب در هشت باب است و دو کتاب برء الساعه و تدبیر بدن که در اصل بوده در این یکی نیست. آغاز: نحمدک اللهم باشرف ثنائک و اعلی صفات جلالک ... و بعد لما تشرفت انجام: قلت لابی عبدالله علیه السلام علمنی دعاءً فقال ان افضل الدعا ما جری علی لسانک وروى سعد بن عبدالله فی کتاب الدعا یا سناده عن زرارة قال قلت لابی عبدالله علیه السلام علمنی دعاء قال افضل الدعاء ماجری علی لسانک هذا آخر ما اردنا ایراده