الفية

● الفية / نحو / عربی، فارسی alfīya خواجگی شیرازی، محمد بن احمد، ق 10 قمری xājagī-ye šīrāzī, mohammad ebn-e ahmad (- 16c) وجیزه‌ای است در تحقیق اسماء حروف تهجی به‌خصوص حرف الف که آیا مد ساکن است فقط (مطابق رأی زمخشری) یا تنها همزه متحرک است (بنا به مذهب ابن جنی و رضی الدین استرابادی) و یا اعم از هر دو (به موجب عقیده صاحب صحاح و مغنی) و مشتمل است بر دو «تمهید» و هشت «فصل» و «خاتمه»ای در دو فصل و وصیتی. مؤلف آن محمد بن احمد مشهور به خواجگی شیخ شیرازی است صاحب نظامیه، شرح فوائد ضیائیه، شرح باب حادی عشر، شرح فصول نصیریه و مختصر مجمع البیان در تفسیر و چند کتاب دیگر که آن را بعد از تألیف رساله تحقیق در مسمای الف که در غارت کلهر مفقود شده بوده تصنیف نموده است.