الفاظ ادویه

● الفاظ ادویه = الالفاظ الادویة / طب / فارسی alfāz-e advīye = al-alfāz-ol advīya عین الملک شیرازی، محمد بن عبدالله، -1004 قمری ‘ayn-ol-molk šīrāzī, mohammad ebn-e ‘abd-ol-lāh (-1596) اهدا به: شهاب الدین محمد شاه جهان پادشاه (1037-1068ق) تاریخ تألیف: 1038ق معجم الفاظ و لغات ادویه مفرده در زبان‌های یونانی و عربی و رومی و اندلسی و عبری و سریانی و بربری و ترکی و فارسی است؛ در یک «مقدمه» دارای چهار «فایده» و یک «نتیجه»، سپس فرهنگ الفبایی داروها با دو عنوان ترقیم و تنسیق و سپس یک خاتمه دربیان ادویه سته و نام داروها تنظیم شده است. آغاز: 1: بسمله هو الله احد الله الصمد که پایه حقیقت بی چونش از دایره دریافت واحاطه شناخت برتر است.. 2: به موجب ما شاء الله کام ما لم یشاء لم یکن بکاف کن مفروض دانسته ... بعده می‌سراید خادم اطباء ... نورالدین محمد بن عبدالله حکیم عین الملک شیرازی ... انجام: هیچ آفریده را نشود خوردنش نصیب ×× ای آفریدگار بس است آفریدنش چاپ: این کتاب با کتاب دیگری از همین مؤلف به نام ریاض الادویه در هند به چاپ رسیده. [الذریعة 292/2؛ مشار فارسی 470/1؛ نسخه‌های منزوی 475؛ فهرستواره منزوی 3291/5؛ مشترک پاکستان 489/1 (29 نسخه)]