الحان الحادى بين المراجع و البادی

● الحان الحادى بين المراجع و البادی / ادبیات / عربی alḥān-ul ḥādī bayn-al marāji‘ wa-l bādī صیداوی، محمد بن عبدالقادر، -1042 قمری seydāvī ،moḥammad ebn-e ‘abd-ol-qāder (- 1633) کتابی است مشتمل بر مکاتبات ادبی منظوم و برخی منثور بین مؤلف و عالمان عصر وی که همچون «الحان السواجع بين البادي و المراجع» صفدی اسامی را به ترتیب الفبایی آورده است. مؤلف در این رساله با مشایخ و استادان خود مراسلاتی داشته که برخی از آنها با اجازه و استجازه همراه بوده و اسامی آنها چنین است: احمد بن یونس عیناوی، احمد بن سلیمان دمشقی، شمس الدین محمد داودی، حسن بن محمد بورینی، محمد بن محمد قدسی که تا سال 993ق در محضر درس او بوده است و قاضی محب الدین حموی دمشقی که در سال 1001ق به او اجازه روایت داده است و او نیز به شاگردش شهاب الدین احمد بن محمد طرابلسی صیداوی اجازه روایت داده است. از دیگر دانشمندان که نامشان در این رساله آمده و با مؤلف مکاتبات ادبی در موضوعاتی چون مدح، تهنیت و الغاز داشته‌اند می‌توان به اسامی زیر اشاره نمود: احمد بن منقار، بهاء الدین صیداوی، تقی الدین ابوبکر زهیری، جمال الدین صیداوی، زین الدین عرقاوی، محمد میدانی، عبدالحق حجازی، عبدالقادر بن محمد سوار (استاد و شیخ اجازه او)، علاء الدین حنفی، کریم الدین حورانی، محمد صالحی دمشقی، محمد مغربی مالکی، محمد بن فرفور، نجم الدین ب بدرالدین غزی دمشقی، یحیی بن محمد حنفی. [ايضاح المكنون 117/1؛ هدية العارفين 277/2؛ معجم المؤلفين 181/10؛ الاعلام 212/6]