آیینه گیتی نما

● آیینه گیتی نما / عرفان و تصوف / فارسی āyīne-ye gītī-namā مؤلف شناخته نشد. در پایان باب چهارم رباعی از نجم الدین رازی نقل کرده، ازین رو مؤلف از علماء سده 7 هـ.ق. به بعد است. رساله مرتب است بر پنج باب و خاتمه در مباحث اثبات واجب، معرفت نفس طبیعی، صدور موجودات، سبب ایجاد عالم، مبدأ و معاد، حکمت ابتلاء اولیاء ببلاء. احمد منزوی آن را از ملا محمد شریف نامی دانسته و گفته در فهرست ازبکستان از میر سید شریف دانسته و دو نسخه از پاکستان گزارش کرده است. آغاز: این رساله شریفه بآیینه گیتی نما تسمیه شد زیرا که خاصیت آیینه این است که اگر هوا نورانی و آیینه مصیقل باشد هر که درو نظر کند البته خود را می‌بیند. [فهرستواره منزوی 60/6]