الاقطاب القطبية

● الاقطاب القطبية = البلغة فى الحكمة = البلغة / فلسفه / عربی al-aqṭāb-ul quṭbīya = al-balaġa fī-l ḥikma = al-balaġa اهری، عبدالقاهر بن حمزه، ق7قمری aharī, ‘abdolqāher ebn-e ḥamze (-13c) تاریخ تألیف: آغاز 9 ذیحجه و پایان 15 محرم 629ق رساله مختصری است در فلسفه عالیه با شواهدی از آیات و احادیث و اشعار عربی و فارسی، که به نام الامیر الکبیر احمد بن الصدر السعید ابی نصر یونس تألیف شده، در دو «فن» و هر فن دارای اقطاب مرتب بر ابواب و فصول: الفن الاول: الکشف عن ماهية العالم و اقسامه من اعراضه و اجسامه؛ الفن الثانی: الکشف عن سبب وجوده من صفات ذاته وجوده. ملاصدرا بسیاری از گفته‌های او را در نوشته‌های خود گنجانده است. آغاز: يقول العبد الفقیر ... سبحانک لاعلم لنا الا ما علمتنا و لا عمل لنا الاکما الهمتنا أبدعتنا فأندتنا و قدرتنا فهديتنا. انجام: و ليس الخبر کالعیان و لنختم کلامنا حامدین لله و مصلیاً علی نبی الرحمة و شفیع الامة محمد و آله الطاهرين. چاپ: به تصحیح محمد تقی دانش پژوه، تهران، انجمن حکمت و فلسفه؛ 1358ش [دنا 87/2؛ فرهنگ ایران زمین: 311/3؛ راهنمای کتاب 589/12 و 207/20]