آیین بهین

● آیین بهین / اخلاق / فارسی āyīn-e behīn رفعت، عباس بن احمد، 1241 - 1309 ؟ ق raf‘at, ‘abbās ebn-e ahmad (1825-1891?) ترجمه آیین‌نامه کامندک است که به زبان سنسکریت و هندی و در بیست فصل است. کامندک کارپرداز یکی از راجه‌های هند است. مترجم این کتاب را نذر سلطان عبدالحمید خان ثانی قیصر روم کرده و از بهوپال آن را به قسطنطنیه فرستاده است. برای توضیح بیشتر، بخشی از مقدمه نقل می‌شود: «پیش از تابیدن ستاره کیش محمدی و بلند برآمدن آفتاب آیین احمدی کامندک نام کارپرداز یکی از راجهای هندوستان بوده و بدانش و بینش گوی بیشی از همسران می‌ربود، به زبان سنسکریت آیین‌نامه در گزیده بر بیست فصل نگاشته درفش دانایی در این جهان برافراشته و بر این کتاب دانا دلی دستی (شرح) خرد رقم فرموده و بلند خیالی پایخوانش (ترجمه) به هندی زبان نموده به حواشی نغز و گفتارهای پرمغز محشی ساخته ... لب لباب و حاصل کتاب پاکیزه تر از چهره رافی و لیس به فارسی صاف و سلیس برداشته ... آیین بهین برنگاشت.» آغاز: دمادم به نام یزدان ترزبان بودن و پیاپی سر نیاز بر زمین سودن سر نامها به ستایش دوستان خدا آراستن و از بخشنده مهربان همواره بهبود خود خواستن ... انجام: ... و سپاه خود را بجنگانند تیرانداز و نیزه داران و سیف یازان هر یک به قاعده خود به فرمان سالار خویش یورش بکند و هنر خود ظاهر نمایند.