اعیان الثابتة

● اعیان الثابتة / فلسفه / فارسی a‘yān-os sābeta داعی شیرازی، نظام الدین محمود، 810-870 قمری dā‘ī-ye šīrāzī, nezām-od-dīn mahmūd (1408-1466) رساله‌ای کوتاه در در بیان مراد اهل ذوق و شهود از اصطلاح اعیان ثابته با استناد به سخنان ارباب عرفان است، «که از غوامض مسائل تحقیق است» و این‌که «دریابیم که هر ذره را در عالم صورتی است و احوالی که آن صورت و احوال از ازل تا ابد، از آنچه بر آن است بر نمی‌گردد». دو نسخه معرفی شده هر دو در فهارس ناشناس آمده ولی در فهرستواره منزوی از داعی شیرازی دانسته شده گرچه مستندی نقل نکرده است. آغاز: بسمله ... حمد مطلق سزاوار حضرت حق است تعالی و صلوة کامل مناسب نشاءة محمدی و رضوال بی پایان شامل آل و ورثه و صحت و سدنه طور اوو من الله القبول و الافاضة و بعد طالبان معلومات کشفی و غیابی را بجام مراد. انجام: و شخص ناقص، مانع و بانکار شخص سعادتمند یا ضار و شخص بدبخت و هذا من فتح الباب ... و ليستند به السالک و ليصدقه العارف و الله فی جميع الامور واصف. تمت. [فهرستواره منزوی 78/6 از داعی شیرازی دانسته شده]