الفاظ الکفر

● الفاظ الکفر = الالفاظ التی یکفربها قائلها / فقه / عربی alfāz-ul kufr = alfāz-ul allatī yakfir-u bi-hā qā’il-u-hā رشید ، محمد بن اسماعیل، - 768 قمری rašīd, mohammad ebn-e esmā‘īl ( - 1367) عباراتی که سبب کفر گوینده آنها می‌شود، در این رساله از روی کتاب‌های فتوایی اهل سنت گرد آورده شده و برای هر یک از آنها رمزی قرار داده است. مدارک آن در آغاز برشمرده شده است. با عنوان «فصل»، دارای: دیباچه، احکام الفاظ الكفر، فصل في القرآن و الصلاة و اركانها و شرائطها، فصل في العلم و العلماء، فصل في الكفر صريحا و كناية، فصل في المرفوض و الموت و القيامة. آغاز: قال الشيخ الامام العلامة ... اما بعد فان الناس لما فسدت قلوبهم فسد ساير بدنهم و فشا منهم فشا من الكذب و النميمة و التهالك على الدنيوية و جمع حطامها. انجام: فليس له أن يقود هما إلى البيعة و له دن يقودهما من البيعة إلى المنزل و الله أعلم بالصواب . [معجم المؤلفین 62/9؛ دیباچه تبصره ساوی 53؛ قرطای 39292؛ بروکلمان ذیل 88: 2 ش 7] شروح و حواشی: 1- شرح رسالة الفاظ الكفر؛ قاری هروی، علی بن سلطان محمد (- 1014ق)