ينبوع الحياة

● ينبوع الحياة = زجر النفس = ترجمه فصول هرمس / اخلاق / فارسی yanbū‘o-l hayāt = zajr-on nafs = t.-ye fosūl-e hermes بابا افضل کاشانی، محمد بن حسین، - 667 ؟ قمری bābā afzal-e kāšānī, mohammad ebn-e hoseyn(- 1269) وابسته به: ينبوع الحكمة في زجر النفس؛ هرمس ترجمه‌ای است از سخنان منسوب به هرمس الهرامسه (ادریس النبی علیه السلام) در نصیحت و عتاب با نفس که در سیزده فصل از کتابی که در چهارده باب می‌باشد با عناوین «ای نفس، ای نفس» فراهم آمده است: فصل 1. در نصیحت و معاتبت نفس؛ 2. ای نفس منکوه که دنیا سرای غرور است؛ 3. ای نفس و این حال‌ها اعراض که فرود آمدند در جوهر کثیف جسمانی با هم موافقت ندارند؛ 4. این نفس عالم طبیعت روشنی است و تیرگی؛ 5. ای نفس نیست عقل الا یافتن خود؛ 6. ای نفس اگر اشامنده شرابی یک شربت آب چشد بس باشد؛ 7. ای نفس تا کی من تراهی رانم؛ 8. ای نفس بدانکه دوستی دارد کسی وی را نیابد و از وی عوضی و بدلی یابد دور نباشد که بوی خوشدل شود و دوست گذشته فراموش کند؛ 9. ای نفس دشوارتر کار و محال در وجود آن است که زرگری بدست افزار برزیگری کنی؛ 10. ای نفس حال ترا همی بینم و از آن در شگفت دراز مانده‌ام؛ 11. ای نفس این است عالم طبیعت که مجموع ناخشنودی‌هاست؛ 12. ای نفس هر که درخت صبر کارد ثمره ظفر چیند؛ 13. ای نفس باید که بدانی و بیقین شوی در آنکه حد لذت آنست که از آن ملال نبود. آغاز: بسمله، ترجمه فصل اول از جمله سیزده فصل از سخنان هرمس الهرامسه و هو ادريس النبى عليه الصلوة و السلام بنام ينبوع الحيوة در معاتبت و نصیحت نفس. ای نفس، بنگار خود را، و ماننده شو بدان چیزهائی که بیارمت از معانی عقلی جاودانی انجام: این نفس هر که درخت پاک کارد پارک خورد و هر که پلید کارد پلید، و ثمره کردار نیک چون اصلش بود نیک، ثمره کردار بد چون اصلش بود بد، و اندک دانشی با کار کرد بدان، بسیار سودمندتر از بسیار دانش که کار بوی اندک بود. والسلام. چاپ: مصنفات افضل الدین محمد مرقی کاشانی، به تصحیح مجتبی مینوی و یحیی مهدوی (تهران، خوارزمی: 1366 (چاپ دوم)) [مصنفات افضل الدین 331-385؛ الذریعة 12: 38، 25: 292، 392؛ کشف الظنون 2: 2052؛ ریحانة الادب 1: 212؛ اثرآفرینان 2: 1؛ مكتبة اميرالمؤمنين 1: 314، 2: 697؛ دنا 10: 1241-1242 (50 نسخه)]