یادداشت‌ها

● یادداشت‌ها / گوناگون / فارسی yāddāšt-hā واعظ، حسین بن اسماعیل، قرن 14 قمری vā‘ez, hoseyn ebn-e esmā‘īl (20c) عناوین عبارات و یادداشت‌های پراکنده در حاشیه صفحات: یادداشت‌هایی واعظی است به نام شیخ حسین واعظ ملقب به سلطان المحدثین در سال‌های 1332ق - 1339ق، وی حدود سال 1336ق تقریباً هفتاد سال داشته است مدتی در تبریز زندگی می‌کرده ولی در این سال‌ها در پامنار تهران سکونت داشته است و شغل خود و پدرش وعظ و روضه خوانی بوده است. بخشی از این یادداشت‌ها در خصوص وقایع عاشورا و یاران امام حسین (ع) است. یادداشت‌های واعظی می‌ماند که برای یادآوری در مجلس خطابه مطالبی را به صورت اشاری یادداشت کرده است تا در صورت نیاز در هنگام سخنرانی به آن مراجعه کند. در حاشیه این صفحات عنوان هر مطلب را به صورت کلیدواژه نوشته شده است از اشخاص و کتاب‌ها و مقاتل زیادی نام می‌برد و در بعضی قسمت‌ها به شماره صفحات کتاب‌ها و یا به اغلاط مقاتل به خصوص اشتباهات کتاب صدرای قزوینی اشاره می‌کند و صحیح آن را تذکر می‌دهد. نویسنده در بخش دیگری از این یادداشت‌ها به محل مجالس وعظ و نام اشخاصی که وی را دعوت کرده‌اند و این‌که در هر مجلس از چه صحبت کرده و چه روضه‌ای خوانده و مداخل هر مجلس و مداخل سال‌های مختلف اشاره می‌کند و در بخش دیگر صورت حساب‌ها و بدهی‌ها و قروض خود و همچنین نام کتاب‌هایی که برای فروش گذاشته و قیمت آن‌ها را نوشته است. از این یادداشت‌ها برمی‌آید وی برای امرار معاش کتاب‌هایی را نزد آقا جمال کتابفروش برای طبع کتابت می‌کرده است. نویسنده از این سال‌ها با عنوان سال‌های مشروطیت یاد می‌کند. در این یادداشت‌ها صورت دستخط‌هایی همچون صورت تعرفه وظیفه خود و صورت خط معتمدالسلطنه رئیس الوزرا اعتلاء الدوله برای واگذاری مستمری و تأدیه حقوق خود نیز نوشته است.