همای و همایون

● همای و همایون / شعر / فارسی homā-y va homāyūn خواجوی کرمانی، محمود بن علی، 689 - 753 قمری xājū-ye kermānī, mahmūd ebn-e ‘alī (1291 - 1353) به نام: خواجه تاج الدین احمد عراقی تاریخ تألیف: 732ق؛ محل تألیف: بغداد نخستین مثنوی از «پنج گنج» اوست، درافسانه‌ای عشقی، دربحر متقارب، برابر «اسکندرنامه» نظامی، به نام سلطان ابوسعید وخواجه غیاث الدین محمد وزیر آن را آغاز کرده وبه نام خواجه تاج الدین احمد عراقی وپسرش پس از 12سال دربغداد به سال 732ق در 4407 بیت به انجام رسانیده است. آغاز: بنام خداوند بالا و پست×× که از هستیش هست شد هرچه هست / فروزنده شمسه خاوری ×× برازنده طاق نیلوفری چاپ: بمبئی، سنگی، 1320، جیبی، 295+4ص؛ به کوشش تاج محمد خان، اورینتل، ج18ش4 و ج19ش3؛ هند، لاهور، مطبع ریاست لوهارو، 1289ق، با تصحیح و اهتمام حضرت نوایی، سنگی، وزیری، 303ص؛ هند، بمبئی، گلزار حسنی، 1302ق، به اهتمام: محمد اردکانی [نسخه‌های منزوی 3225/4-3227؛ مشترک پاکستان 397/7-399؛ دنا 1199/10؛ میراث مشترک ایران و هند: 1-57]