هفت کشور

● هفت کشور / تاریخ جهان، اخلاق/ فارسی haft kešvar فخری هروی، محمد بن امیر، 903؟-قرن 10 قمری faxrī heravī, mohammad ebn-e amīr (1498 - 16c) اهدا به: شاه اسماعیل اول (907-930ق) در اخلاق و سیاست و تاریخ و در روزگار شاه اسمعیل بن حیدر طبق اصول شیعی صوفی توسط «فخری» نگاشته شده است، مؤلف مدت سه سال به نگارش آن مشغول بوده است.او نام خویش را در دیباچه چنین آورده است: «منم فخری از جان ثنا خوان او» و نام کتاب را «هفت کشور» گفته است.دارای یک «مقدمه» در هفت «منزل» و سپس هفت «کشور» است و دنبال هر کشور یک «مسافت» می‌باشد: هفت منزل مقدمه چنین است: 1. صفت منزل‌ها و شناسایی انسان کامل؛ 2. ادب و مراتب اهل طلب؛ 3. تواضع؛ 4. علم و نتیجه آن؛ 5. صلاح و فواید آن؛ 6. قول راست؛ 7. افعال حمیده. چنین است هفت کشور و هفت مسافت آن: کشور 1. رعیت پروری؛ مسافت 1- داستان فیروز یزد گرد؛ کشور 2. قضات و علما؛ مسافت 2- علو همت و نمک شناسی؛ کشور 3. سیاحت؛ مسافت 3- پیدایش آسمان و زمین؛ کشور 4. زنان و داستان سلیمان و بلقیس و شاپور و نصیره؛ مسافت 4- خاطرات سنجر؛ کشور 5. قضا و قدر؛ مسافت 5- منشیان و مباشران؛ کشور 6.وزراء، حکماء، قلم زنان، نقاشان؛ مسافت 6- داستان جبرئیل و داود؛ کشور 7. داستان جمشید و قباد و سیاوش و کیخسرو؛ مسافت 7- در فهرست اته یاد نشده است. آغاز: حمد و سپاس و ستایش بی قیاس حکیم علیمی را که در هر چه نظر می‌انداخت قدمت و عظمت اوست چاپ: به کوشش ایرج افشار و مهران افشاری در تهران چاپ شده است [نسخه‌های منزوی 4212؛ فهرستواره منزوی 496/1 و 670 و 698/6]