هدایت نامه

● هدایت نامه = رد بر شقاوت نامه / کلام و اعتقادات / فارسی hedāyat nāme = radd-e bar šeqāvat nāme استرآبادی، محمد رضا بن علی، ق14قمری estarābādī, mohammad rezā ebn-e ‘alī(- 20c) وابسته به: سعادت نامه؛ سلطانعلیشاه، سلطانمحمد بن حیدر (1251-1327)ق تاریخ تألیف: 23 شوال 1320 یا 1325ق سلطانعلی شاه گنابادی کتابی به نام «سعادت‌نامه» نوشته بود در تصوف و عرفان و بنابه گفته مؤلف ما مشتمل بر بعضی انحرافات و کفریات، و نشر و چاپ کتاب مذکور سبب اختلاف شده و سیدی از علماء بزرگ طهران (؟) درخواست نمود که ردی بر آن کتاب نگاشته شود. این کتاب فرازهایی از «سعادت‌نامه» را که مؤلف از آن تعبیر به «شقاوت‌نامه» می‌کند، نقل کرده و به آن پاسخ می‌گوید. (سید احمد اشکوری) آغاز: الحمدلله الذی أرشدنا الى سبيل معادن العلم و التنزيل ... اما بعد پس می‌گوید تراب اقدام علما امامیه انجام: و اتمام حجت به مردمان نمودم ليهلك من هلك عن بينة و يحيى من حى عن بينة و الحمدلله على اكمال الدين و اتمام النعمة. [فهرستواره منزوی 1094/8 و 612/9]