هداية الصراط في منع تاتی الاحتياط

● هداية الصراط في منع تاتی الاحتياط / فقه / عربی hidāyat-uṣṣirāṭ fī man‘-i tatī-yil iḥtiyāṭ سماهیجی، عبدالله بن صالح، 1076؟ - 1135 قمری samāhījī, ‘abd-ol-lāh ebn-e ṣāleh (1666 - 1723) تاریخ تألیف: 15 جمادی الثانی 1128ق؛ محل تألیف: بهبهان رساله در اثبات حرمت جمع میان نماز جمعه و ظهر است.دارای یک «مقدمه» و دو «باب» و «خاتمه»: «مقدمه لايخلو مصلى الجمعه اما ان يكون مجتهدا» الخ (در بیان دویست و ده فرض که در باب نمازگزار از امام و مأموم نموده)؛ باب 1. فی شرح احکام الشكل الاول المختص بامام الجمعة، در سه فصل؛ باب 2. فی شرح احکام الشكل الثاني المختص بالمأموم، در سه فصل؛ خاتمه اعلم انا لا ننكر رجحان الامر الاحتياط بل لا ندفع وجوبه» الخ (در بیان موارد عمل به احتیاط). مؤلف، در آخر رساله، آورده که تألیف این رساله در هنگام ناامنی و انقلاب بوده و از بیم جان، به کوهستان پناه برده بودم و در تألیف آن، کتاب فقه و حدیث در دست نداشتم و به محفوظات خاطر متکی شدم و به این جهت احادیث و اقوال مناسب را نیاوردم. آغاز: الحمدلله الذی شرع الجمعة و جعل الظهر معها بدعه و الصلوة و السلام على هداة الانام من الضلالة و المرشدين الى ابواب الدلالة و الكاشفين عن وجوه الحيرة بمفاتيح ابواب البصيرة محمد الخيره من العالمين و اله البررة الميامين انجام: و المعاند لاينتفع بالف عباره