هادی المضلین

● هادی المضلین / کلام و اعتقادات / فارسی hādī-l mozellīn ؟ سبزواری، هادی بن مهدی، 1212 - 1289 قمری sabzevārī, hādī ebn-e mahdī (1798 - 1872) کتابی است در اصول دین منسوب به حاج ملاهادی سبزواری. مؤلف درباره آن می‌گوید: «مطالبی که در رسایل عدیده متفرق بوده مجتمع نموده جرح و تعدیلی که لازم بود حتی المقدور به عمل آمد و در این کتاب ثبت و ضبط گردید و او را هادی المضلین نام نهادم ...». مطالب این رساله در ابواب خمسه استقرار یافت: باب 1. اقسام معانی توحید؛ 2. شعب عدیده عدل؛ 3. نبوت و ولایت و ابطال معاندین اهل البیت عصمت صلوة الله و سلامه علیهم اجمعین؛ 4. اقسام مراتب معاد که خلایق معتقد شده‌اند؛ 5. در بعضی از اموری که بتجربه و تتبع مفهوم شده است. (اردلان) آغاز: الحمد لله الذی لم یتخذ صاحبةً ولا ولداً ... اما بعد ایامی که فیض عزلت را دریافته جانم از معاشرت و مشاهدت این و آن فارغ بود انجام: و در اصلاح این امر استعانت و استمداد از کهنه و اهل تسخیر می‌جویند و در حقیقت خود را استهزاء و سخریه می‌کنند. و تمت کلمة ربک صدقاً وعدلاً لامبدل لکلماته و هو السمیع العلیم و الحمدلله علی کل حال و العاقبة للمتقین. چاپ: تهران، انجمن آثار و مفاخر ایران، تصحیح و تحقیق علی اوجبی، 1383ش، وزیری، 412ص [نسخه‌های منزوی 1005/2؛ فهرستواره منزوی 602/9]