وهب الزبیر

● وهب الزبیر / عرفان و تصوف / فارسی vahab-oz zobayr رساله‌ای است در بیان اقسام اذکار و اشغال ومراقبات در سه فصل با عنوان‌های «وهبه - وهبه». مؤلف از مریدان خواجه محمد زبیره بوده است و در فهرست مخطوطات شیرانی (ج2ص265) به عنوان زین العابدین معرفی شده است و نسخه شیرانی در 29 صفر 1184 کتابت شده است. این در حالی است که در فهرست ندوة العلماء (ص230) مؤلف کتاب را «سید قطب الدین محمد اشرف» دانسته‌اند! برای زیادت توضیح بخشی از مقدمه کتاب نقل می‌شود: «اما بعد این رساله‌ای است در بیان اقسام اذکار و اشغال و مراقبات و تصورات و مشاهدات که از جمیع طرق مشایخ کبار-رضوان الله تعالی علیهم اجمعین-برای تعطش سالکان و طالبان راه حق-جل و علا-مفید دانسته، مسمی به وهب الزبیر از کمترین آستان بوسان جناب ولایت مآب حضرت پیر دستگیر قیوم الزمان مشغول بحق معرض و متنفر از غیر خواجگی محمد زبیر-رضی الله تعالی عنه-اعنی سید قطب الدین محمد اشرف حیدر حسین بن عنایت الله بنا بر استدعای بعض محبان قلبی و ملازمان صمیمی علی الخصوص حافظ سید جمال الله و نیز امانتا برای خواجه محمد ضیاءالله-غفرالله له-که بصورت و معنی همیشه با یکدیگر صحبت الله فی الله بودند، این اجزا که جواهر متعدده بودند در سلک داشته جمع ساخته آمد که باکثر طالبان و سالکان راه را بوقت من اوقات الجذبات بکار آید ...». در انجامه مؤلف نیز چنین آمده است: «این احقر دور از کار جامع این اذکار امیدوار به رحمت پروردگار غفار در جناب پیر و دستگیر قیوم الزمان خلیفة الله قطب الاقطاب شیخنا و امامنا و قبلتنا ... حضرت خواجه محمد زبیر بن ابوالعلی بن محمد نقشبند-رضی الله عنهم أجمعین-اشتغال و اذکار نقشبندیه و قادریه و بهر چه موافق حوصله این عاجز دانسته تلقین فرموده بودند و از هر طریق مختار و مرخص ساخته بودند، اما بعد ارتحال و انتقال آن حضرت روحانیت ایشان همه اذکار و اشغال که درین اوراق مذکوراند اجازت چهارده خانواده بلکه اجازت عام علیحده چنانکه در عالم شهادت نیز از اوشان پیدا است ارشاد فرمودند ...».این رساله در سه «فصل» برگزار شده است: 1. در اذکار و اشغال؛ 2. در مراقبات و مشاهدات و تصورات و غیره؛ 3. در بیان لطائف سته. [فهرستواره منزوی 1085/8؛ مشترک پاکستان 2112/3؛ فهرست مخطوطات شیرانی 265/2]