ولایتنامه

● ولایتنامه / شعر، عرفان و تصوف / فارسی velāyat-nāme درویش شیرازی، محمد هاشم بن اسماعیل، 1110؟ - 1199 قمری darvīš-e šīrāzī, mohammad hāšem ebn-e esmā‘īl (1699 - 1785) تاریخ تألیف: 1167ق منظومه‌ای است عرفانی درباب ولایت علی بن ابی طالب (ع)؛ نزدیک 1700 بیت که در آن سلسله مشایخ ذهبی یاد شده است. وی در چند بیت به صراحت مثنوی را «ولایت‌نامه» تسمیه نموده، از قبیل: «این کتاب درس عشق اولیاست ×× هم ولایت نامش از خداست؛ در ولایت نامه این نور وضیاء ×× اقتباس است از علوم انبیاء؛ در ولایت نامه اسرارم جلیست ×× لیکن ولایت نامه ز انوار علیست». آغاز: ای برادر روز و شب نام علی ×× بر زبان داری و از وی غافلی / پیش خود شادی که تو هم شیعه ای ×× بلکه هم زان فرقه ای که ناجئی / لیک حب دینی دون در دلت ×× آتشی افروخت در آب و گلت انجام: چه بود ای معطر بی سرمایه گان ×× رد نگردانی دعای بندگان / این دعاها را اجابتها دهی ×× بالرسول الهاشمی و اولاده چاپ: ایران، سنگی، 1330، خشتی، 53ص [الذريعة 336/19؛ نسخه‌های منزوی 3304؛ دنا 10: 1120 (10 نسخه)]