ولایتنامه

● ولایتنامه / فضایل و مناقب / فارسی velāyat-nāme خاکی، علی خان، ق10 قمری xākī, ‘alī xān( - 16c) یکی از داستان‌های شجاعت‌نمایی حضرت امیر المؤمنین علیه السلام است که نگارنده از درویش شنیده و با تحریری ادبی آمیخته به ابیاتی از خود نگارنده یا شاعران دیگر، نگارش داده است. این داستان ساختگی و ریشه تاریخی ندارد ولی از جنبه ادبی و برای مطالعه در ادبیات روزگار صفویان حایز اهمیت می‌باشد.ملخص داستان: رعد دلاوری جنگی، برادرزاده خسرو پادشاه «شارقیه» بود، در برخوردی دختر عمویش را دید و عاشق وی شد، عمویش کابین دختر را سر حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام خواست، رعد به مدینه رفت و در مصاف از آنحضرت شکست خورد، به اسلام گروید و حضرت او را با اعجاز به شارقیه برد و بر پادشاه و اهل آنجا غالب آمد، همه اسلام آوردند و رعد به کام دل رسید. (سید احمد اشکوری) آغاز: ای بحر وجود از کف جود تو نمی ×× ای پیش وجودت همه عالم عدمی / ای جنبش چرخ و گردش لیل و نهار ×× هست از قلم قدرت تو یک رقمی الحمد الاحد الصمد واجب الوجود و الصلاة على سيدنا محمد صاحب المقام المحمود ... امت بعد این روایتی است از جمله ولایات حضرت شاه ولایت پناه سلطان تختگاه انما وليكم الله آن شجاعی ... به خاطر این فاتر این ساکن اماکن قصور و عیبناکی فقیر کثیر التقصير على خان خاکی رسید ... انجام: خجسته روز و شبت نیز تا بدانساعت ×× که نور لازمه روز و بهر شب ظل باشد چاپ: ضمن میراث حدیث شیعه، دفتر نهم، قم، مؤسسه فرهنگی دار الحدیث، 1377ش، با تصحیح سید احمد حسینی اشکوری