وصیت نامه

● وصیت نامه / عرفان و تصوف / فارسی vasīyyat-nāme استرآبادی، اسحاق، 771ق 9 قمری estarābādī, eshāq (1370 - 15c) تاریخ تألیف: شوال 818ق؛ محل تألیف: استرآباد در دو «مقدمه» و پنج یا دو «فصل» برای یادگار برای جمعی از درویشان. مقدمه 1) بدان ای درویش که نبوت ظاهر ولایت است، مقدمه 2) بدان ای درویش که مجموع آدمیان سه صفتند. فصل (از پنج فصلی): 1. بدان ای درویش که آیین و شعار خدا پرستان افکار نیک، گفتار نیک و کردار نیک است؛ 2. بدان ای درویش که بی اختیار کردن مجاهده نام درویش بر خود نتوان نهاد؛ 3. بدان ای درویش که مشارب انبیاء و شرایع بر تفاوت است؛ 4. انسان در اصل فطرت چنان است که بعضی اشیاء را دشمن و بعضی را دوست دارد؛ 5. بدان ای درویش که خداوند مسبب الاسباب است. آغاز: بسمله، شکر و سپاس حضرت واجب الوجودی را که از برای محافظت آداب و مداومت بر سنن و صواب نوع انسان را انجام: بذخیره اعتقاد ما غنی ساز و بفضله القدیم و احسانه العمیم و صلى الله على نبينا محمد و ولينا و مولانا علی و اولادهما و عترتها المعصومین و سلم تسلیما کثیراً کثیرا. [فهرستواره منزوی 1081/8]