وصایای افلاطون

● وصایای افلاطون = گفتار افلاطون = وصایای افلاطون به ارسطو / اخلاق / فارسی vasāyā-ye aflātūn = goftār-e aflātūn = vasāyā-ye aflātūn be arastū افلاطون، 427؟ - 347؟ قبل میلاد aflātūn (-427 - -347) بدوی ابتدای این نسخه را این گونه نقل می کند: «وصیت حکیم افلاطون که به شاگرد خویش ارسطو کرده و عموم خلایق را نافع بوده و آن نیست ...» و می آورد که بعد از این کلمات ترجمه «الوصایا الذهبیة» منسوب به فیثاغورس آمده است. آغاز: بسمله وصایای افلاطون حکیم الهی که بشاگرد خود ارسطاطالیس را فرموده است. میگوید معبود خویش را بشناس و حق او را نگهدار انجام: وبر بخت اعتماد مکن واز نیک پشیمان مشو با هیچ کس مراء مکن همیشه بر ملازمت سیرت عدل واستقامت والتزام خیرات مواظبت کن والسلام چاپ: در خاتمه اخلاق ناصری آمده است و با آن چاپ شده است.