وسيلة المعاد فی ذم الاجتهاد

● وسيلة المعاد فی ذم الاجتهاد / اصول فقه / فارسی vasīlat-ol ma'ād fī zamm-el ejtehād هروی، محمد صالح بن محمد رضا، ق12 قمری heravī, mohammad sāleh-e bn-e mohammad rezā( - 18c) تاریخ تألیف: غره رجب 1119ق کتاب در رد طریقه اصولیون است. دارای «مقدمه» و دوازده «باب» و «خاتمه»: مقدمه بر رأی اهل شعور مخفی و مستور نماند که درین شریعت بعد از تحقق مراتب معرفت الخ (در لزوم اطاعت ائمه هدی علیهم السلام)؛ باب 1. بیان وجوب طلب علم و فضل آن و ثواب عالم و متعلم؛ 2. بیان فضل تسدید؛ 3. بیان مذمت علماء سوء؛ 4. بیان مذمت فتوای بغیر علم؛ 5.بیان اوصاف علماء (مرجع در امر دین)؛ 6. بیان این که واجب است رجوع خاص و عام در جمیع احکام به ائمه انام علیهم السلام؛ 7. بیان بطلان حکم و قضاء برای هوا است و بیان این که جایز نیست عمل استنباطات ظنیه و استدلالات عقلیه مثل اجتهاد و قیاس و مصالحه مرسله و امثالها در نفس احکام شرعیه؛ 8 بیان بطلان و عدم جواز اعتماد برای اسلاف؛ 9. مذمت و عدم حجیت اجماع؛ 10. در باب ذم قیاس و استصحاب؛ 11. در عدم جواز استنباط احکام نظریه از ظواهر قرآن الا بعد از معرفت تفسیر آن از کلام ائمه (ع)؛ 12. در عدم جواز استنباط نظریه از ظاهر کلام حضرت رسول (ص) بدون حجت ائمه علیهم السلام است مادامی که تفسیر او از طریق اهل بیت معلوم نباشد؛ خاتمه در بیان تحقیق ملانص فیه و شبهات است. آغاز: الحمدلله الذی خلق العقول العباد بفضله و امرهم علی معرفته و توحیده. انجام: و اصحاب اعلام درین مقام دلیل تمام است. [فهرستواره منزوی 597/9]