وحدة الوجود

● وحدة الوجود / فلسفه / فارسی vahdat-ol vojūd (r.-un fī) تنکابنی، حسین بن ابراهیم، - 1105 قمری tonekābonī, hoseyn ebn-e ebrāhīm( - 1694) رساله کوتاهی است در اثبات اصالت وجود در یک «مقدمه» و سه «عین»: مقدمه: در آن که وجود صاحب حقیقت عینیه می باشد و بذاته موجود است؛ عین 1. در مرتبه حق که موجود صرف هستی بخش است؛ عین 2. وجود منبسطی که عمومش به عنوان کلیه نیست بل به نحوی دیگر است؛ عین 3. وجود متعلق به غیر، وجودی است مقید به وصف زاید. در آن از ملاصدرا، قونوی، علاء الدوله مطالبی نقل شده و در اثنا ابیاتی به فارسی نیز ذکر شده است.