وجه التكرار في الآيتين

● وجه التكرار في الآيتين / علوم قرآن / عربی wajh-ut takrār fi-l āyatiyn علم الهدی، علی بن حسین، 355 - 436 قمری ‘alam-ol-hodā, ‘alī ebn-e hoseyn (967 - 1045) رساله مختصر ادبی است در وجه تکرار در دو آیه شریفه «و ما تتلوا منه من قرآن» و «قل بفضل الله و رحمته فبذلك فليفرحوا»، ایشان نظریه نحویان را در خصوص این تکرار رد کرده و نظریه جدیدی را ارائه نموده است. آغاز: مسألة، قال رضی الله عنه لا معنی لقوله تعالی و ما تتلوا منه من قرآن علی ما قاله النحویون انه للتوکید لما ثبت ان التأکید اذا لم یفد غیر ما یفیده المؤکد لم یصح و قد علمنا بقوله تعالی من قرآن. چاپ: ضمن الرسائل الشریف المرتضی، قم، دار القرآن الکریم، 1405ق، تحقیق سید مهدی رجائی، الجزء الثانية؛ با عنوان «مسألة فی وجه التکرار فی الآیتین» در ضمن کتاب مسائل المرتضی، بیروت، 1422ق، ص 334-335 تحقیق و چاپ شده است.