وجودیه

● وجودیه / فلسفه / عربی vojūdye خیام، عمر بن ابراهیم، - 517؟ قمری xayyām, ‘omar ebn-e ebrāhīm( - 1124) پروفسور کریستنسن مستشرق دانمارکی معروف در کتاب خود راجع به رباعیات خیام می گوید رساله در وجود به زبان فارسی از خیام به دست آمده که به نام فخرالملک بن موید الملک تألیف شده است. ممکن است این همان رساله بوده و حکیم یک موضوع را در دو زبان نوشته باشد. (یوسف اعتصامی) آغاز: سبحان الذی جل جلاله و تقدست اسمائه، اعطى كل شیی ... الاوصاف للموصوفات على ضربین ضرب يقال لها (له) الذاتی و ضرب يقال لها (انه) العرضى و من الاوصاف العرضية مايكون لازما للموصوفو منها مالايكون لازما بل يمكن ان يكون مفارقا اما بالوهم و بالوجود معا ثم كل واحد من الذاتي و العرضي ينقسم الى قسمين قسم يقال لها الاعتباری و قسم يقال له الوجودی ... انجام: فقدبان ان جميع الذوات و الماهيات انما يفيض عن ذات المبدأ الاول الحق جل جلاله على ترتيب و في سلسلة نظام و هی كلها خيرات لاشرفيها ... انما الشر ... يلزم من ضرورة التضاد على ما عرفت تفصيله. و الحمدلله الذی هو المبدأ الاول. چاپ: این رساله را در مجموعه جامع البدائع منطبعه مصر با دو رساله دیگر خیام چاپ کرده‌اند.