وجوب الخمس حال استتار الامام

● وجوب الخمس حال استتار الامام / فقه / عربی wujūb-ul xams ḥāl-i istitār-il imām حسینی کاظمی، محمود بن فتح الله، ق 11 قمری hoseynī kāzemī,mahmūd ebn-e fath-ol-lāh(- 17c) درباره وجوب خمس هنگامی که امام زمان علیه السلام از نظرها غائب است، در یک «مقدمه» و پنج «باب» و یک «خاتمه»: المقدمة: فی معنی الخمس؛ باب 1. فی وجوبه من الکتاب؛ 2. فی وجوبه من السنة؛ 3. فی وجوبه من الاجماع؛ 4. فی دلیل العقل؛ 5. فی قسمته و محله و مستحقه؛ الخاتمة: فی المتولی لصرف الخمس حال الغيبة. مؤلف در آخر کتاب به مشایخ خود اشاره کرده است.در پایان آن از اجازه مشایخ بدو و طریق روایت خود و از دو شیخ و استاد خود جواد بن سعد الله کاظمی و حسام الدین درویش علی حلی به روایت آندو از استاد خود شیخ بهائی تا شیخ طوسی و نیز از شیخ و استاد خود شیخ فخرالدین بن شیخ محمد علی طریحی نجفی (-1085ق) شاگرد شیخ محمد بن جابر شاگرد شرف الدین علی شاگرد میرزا محمد استرابادی شاگرد شیخ ابراهیم بن علی بن عبدالعالی میسی به روایت همه این شاگردان هر یک از استادان خود تا نورالدین علی بن عبدالعالی تا طوسی را یاد می‌کند. این نامه در الذریعه (388: 4 و 230) به نام «رسالة فی تقسیم الخمس» و «تقسیم الاخماس فی زمان الغيبة و وجوب اخراجها فی مصارفها» و در روضات (ص 156) به نام «الرسالة فی تقسیم الاخماس فی هذه الازمان» یاد شده است.(دانش پژوه) آغاز: بسمله. احمدالله علی تتابع آلائه حمدا دائما کثیرا و اشکره علی سوابغ نعمائه شکرا یصیرنی عبدا شکورا ... و بعد فانی لما رأیت الخلاف بین الاخوان فی وجوب الخمس حال استتار امام الزمان احببت ان اجمع بین مآخذهم من الاحادیث المختلفة و المؤتلفة و اوفق بینها لا ثبت وجوبه بالادلة الثلثة و نص القرآن ... و رتبت ذلک علی مقدمة و خمسة ابواب و خاتمة انجام: فهذا ما تبین لی ... و فرغ من تألیفها ... محمود بن فتح الله الحسینی الکاظمی بمشهد امام المتقین ... و الحمدلله اولا و آخرا و ظاهرا و باطنا. و اعلم ان لی من مشائخی ... الی ائمة الحدیث طرقا ... عمن ذکره من مشائخه منتهیا الی شیخ الطائفة ... الطوسی و کتب العبد الاقل محمود بن فتح الله الحسینی الکاظمی النجفی نسبا و مولدا و مسکنا و الحمدلله رب العالمین (هزار و هشتصد). [الذریعة 388/4]