واضح المشایخ

● واضح المشایخ / عرفان و تصوف / فارسی wāḍiḥ-ul mašāyix قرشی، علی محمد بن پیر محمد qorašī, ‘alī mohammad ebn-e pīr mohammad رساله‌ای است بر مذاق صوفیان، مرکب از آیات قرآن، احادیث اهل سنت، اشعار و اقوال بزرگان صوفیه و به گفته مؤلف، رساله عملیه‌ای است برای تصفیه دل سالکان که بخش‌هایی از آن به صورت پرسش و پاسخ بیان گردیده است.در برگ 7 چنین آمده: «... با این همه تو بدانی که خلق من خلق الله باشد. محمد حسینی بس کن زبان ازین دراز کردن مصلحت نیست ...». در برگ 9: «... و محمد الحسینی فهذا دینی و معتقدی و فهمی من فهمه نکات النبی صلی الله علیه و سلم ...». در برگ 82: «... پس از زمانی که این فقیر عزم سفر کردم و آن ورق را با خود بردم و چون در [خطه] تانی سر صانها الله عن [الآفات] به خدمت حضرت شیخ المشایخ و الاولیاء محبوب خدا شیخ نظام الدین تانی سری قدس الله سره مشرف شدم ...». در برگ 28: «ایضاً خدمت میر حسینی فرموده است ای مدعی ...» و در برگ پایانی: «... چون قاضی این فواید تمام کرد حضرت شیخ هزار آفرین گفت و الله اعلم بالصواب». در این اثر از «سلطان العارفین» بسیار نقل کرده است. از تفسیر مدارک التنزیل عبدالله بن احمد نسفی (-701ق)، عین القضاة همدانی، تفسیر زاهدی درواجکی،جمال دهلوی (گویا از قرن 10)، تفسیر بصائر، شیخ ابوالقاسم گرگانی،فتوحات مکیه ابن عربی، زبدة الحقائق، عبدالصمد چشتی، لمعات و شرح آن، جلال الدین مولوی رومی، معدن المعانی ظاهراً از شرف الدین بن یحیی نمیری، شیخ محمود شبستری (- 718ق)، حسام الدین مانکپوری (در گذشته: حدودقرن 9)، محمد گیسود راز (قرن 9)، تفسیر حسینی از واعظ کاشفی بیهقی (- 910)، شرف الدین بو علی قلندر پانی پتی (حدود قرن 8) و کتاب‌ها و اشخاص دیگر، نقل کرده است. نامی از این کتاب و مولف آن در منابع موجود یافت نشد.