آیات الجهاد فی اعلام العباد

● آیات الجهاد فی اعلام العباد /فقه / فارسی āyāt-ul jihād fī a‘lām-il ‘ibād جاجرمی، ابوالحسن بن محمد کاظم، ق13 ق jājarmī ،ab-ol-hasan-e-bn-e mohammad kāzem (19C) تاریخ تألیف: جمعه 26 جمادی الاول 1238 کتابی جهت تشویق مردم به جهاد با کفار است که به مناسبت جنگ ایران و روس در عهد فتحعلی شاه قاجار (1250) و شکست ایرانیان در این جنگ تالیف شده است. دارای یک «مقدمه» و شانزده «فصل» [مؤلف در مقدمه کتاب، فصول را چهارده فصل گفته است، ولی شمارش فصول مشوش و شانزده فصل می‌باشد.] و یک «خاتمه» است. او در هر فصلی آیات قرآنی پس از احادیث مناسب را ترجمه و شرح می‌نماید و گاهی به گفته‌های علما و فقها نیز استشهاد می‌کند. مقدمه، در سبب تألیف کتاب؛ 1. در امر به معروف و نهی از منکر؛ 2. در معنی جهاد و دفاع؛ 3. در فضیلت جهاد و ثواب آن؛ 4. در اوامری که خدا و رسول در خصوص جهاد فرموده‌اند؛ 5. در ثواب انفاق اموال در راه جهاد؛ 6. در مذمت آنان‌که از انفاق در راه خدا بخل می‌ورزند؛ 7. در مذمت آنانکه از جهاد بر کنار می‌روند؛ 8. در لزوم تهیه آلات و ادوات حرب؛ 9. در مذمت آنانکه جهاد را باعث مرگ می‌دانند؛ 10. در مدح آنانکه در جهاد صبر و توکل دارند؛ 11. در عدم جواز فرار از جهاد؛ 12. در عدم جواز دوستی مسلمانان با کفار؛ 13. در عدم اعتماد بر عهد کفار؛ 14. در مدح آنانکه از آیات و احکام قرآن پیروی می‌کنند؛ 15. در ذم آنانکه از قرآن پیروی نمی‌کنند؛ 16. در آداب و رسوم لشکر کشی؛ خاتمه: در چند دعای کوتاه. آغاز: نحمدک یا من حبب الینا حمیة الاسلام و لم یجعلنا بلا غیرة كمن ينشأ فی الحلیة و هو غیر مبين فی الخصام. [فهرستواره منزوی 944/2 با عنوان «جهادیه»]